BD.3423
31 januari 1945

Het verdere verloop van de nood - Oorden van vrede

De mensen geven zich over aan valse hoop als ze van de komende tijd verbetering verwachten, want deze zal slechts voor weinig mensen draaglijk zijn. Alleen de mensen, die met Mij verbonden zijn door gebed en werken van liefde, zullen minder belast zijn. De anderen daarentegen moeten een tijd van onthechting en zwaarste strijd om het bestaan doormaken, om zich op de laatste beproeving in hun aardse leven voor te bereiden, op de strijd tegen het geloof.

Nood en droefenis vooraf moet teweegbrengen dat ze tot Mij roepen, dat ze Mij leren erkennen, dat ze Mij dan trouw blijven en toetreden tot de schare van Mijn strijders. Zodra ze met Mij zijn verbonden, wordt de nood en droefenis gelenigd. Ze zullen op grond van hun geloof alle zwakheden overwinnen en Ik zal hun elke verlichting verschaffen, wanneer ze ter wille van de medemensen al die ellende moeten verduren.

En daarom kan er te midden van de grootste nood ook een stil eiland van vrede zijn. Te midden van menselijke duivels kunnen er ook mensen leven, die met God zijn verbonden, die door de eersten niets kan worden aangedaan, want een dichte wand van bescherming, die door goede geestelijke wezens is gevormd, omgeeft ze. En er zullen dus overal oorden zijn waar Mijn Liefde en Genade heerst, in tegenstelling tot die plaatsen, waar Mijn tegenstander huishoudt en waar er daarom geen vrede en rust kan ontstaan. Maar Ik vorm Zelf die oorden van vrede, omdat Ik de mijnen ken en hun te allen tijde het leven draaglijk zal maken.

En deze oorden moeten door de medemensen ook worden herkend als oorden van vrede, omdat Ik wil dat ze in de nood daarheen vluchten en woorden van troost en versterking in ontvangst nemen van diegenen, die zelf in vrede leven en die woorden nu ook kunnen uitdelen, doordat ze Mijn Woord doorgeven, doordat ze het geloof wekken aan Mijn Wijsheid, Liefde en Almacht. Want dit geloof kenmerkt de oorden van vrede. Het zal echter zeer weinig voorkomen onder de mensheid en daarom zal er ook slechts zelden een toevluchtsoord van vrede kunnen ontstaan, want de mensheid herkent Mij niet meer en ze is ver van Mij verwijderd. En waar Ik Zelf niet kan vertoeven is geen vrede, geen geluk en geen licht.

En de wereld zal zich verder in duisternis en aardse nood bevinden, ondanks de beëindiging van een strijdfase, die bitter leed over de mensen heeft gebracht. Want ze zijn zelf niet voornemens onderrichtingen aan te nemen van de kant van hen, die in verbondenheid met Mij voortdurend wijsheid opdoen. En daarom is de tijd van nood niet zo vlug beëindigd, ofschoon de aardse strijd zijn einde tegemoet gaat. Want alleen wie op Mij aanstuurt kan Ik bedelen en hem een gemakkelijker leven bezorgen. Maar voor het grootste deel der mensheid blijft het leven op aarde verder een zware strijd, tot ze zich naar Mij schikken en Mijn Wil tot de hunne maken.

Amen