BD.7246
5 januari 1959

Gebruiken en gewoonten die men zich heeft aangewend

Woorden noch uiterlijke vormen volstaan om uw wezen te veranderen, wanneer niet het hart de woorden het leven geeft of bij uw handelen betrokken is. U, mensen zijn veel voorschriften gegeven en u tracht steeds alleen deze voorschriften en gestelde eisen na te komen, helemaal zonder er bij na te denken of u er met uw hele hart bij bent, of dat het slechts lege vormen zijn, die u vervult door handelingen, die elke eigen instelling missen.

Maar zulke "vervullingen" van eisen zullen u geen zegen opleveren, ze zullen u geen stap verder omhoog brengen, ze zullen steeds alleen maar nietszeggende handelingen of lege woorden blijven die net zo goed niet uitgevoerd of uitgesproken konden zijn. En u zult u daarom meer rekenschap moeten geven over uw denken, spreken en doen, u zult uzelf moeten gadeslaan en zelfkritiek uitoefenen, opdat uw hele wezen niet tot een vast patroon wordt en uw aardse leven nutteloos blijft.

Zoek voor alles de waarheid. En wat het ook mag wezen, denk erover na en stel u dan bewust erop in. Of u nu spreekt of handelt, het zal dan altijd overeenstemmen met uw innerlijkste gevoelen, het hart zal erbij betrokken zijn en daardoor alles pas leven krijgen. En dan zult u ook zeker het valse onderkennen dat op u toekomt of dat u wordt voorgelegd. En dan pas zal u zich bewust instellen, het valse afwijzen, het juiste aannemen en er naar handelen.

Maar wat hebben woorden of handelingen voor u van nut, die u alleen maar spreekt of uitvoert, omdat anderen dat verlangen, zonder dat het u duidelijk is, wat u eigenlijk spreekt of doet. U zult u toch wel kunnen indenken dat God u niet naar datgene kan beoordelen waaraan uw hart niet deelneemt, dat Hij u geen verdienste kan aanrekenen voor iets wat u plichtmatig uitvoert, zonder u bewust te zijn van wat u doet.

U kunt door uw opvoeding aan zulke handelingen gewend zijn, u kunt zijn opgevoed om woorden na te zeggen en hoeft daar niet met 'n enkele gedachte bij betrokken te zijn. Hoe zou God u wel moeten beoordelen naar zulke woorden of daden? Pas wanneer u zelf daar een standpunt over hebt ingenomen, wordt uw spreken en handelen op hun waarde geschat en gewaardeerd. Maar u zult u ook voor zulke daden of woorden moeten verantwoorden omdat u uw levenskracht misbruikte en lichtvaardig de tijd doorbracht die u alleen gegeven is opdat uw ziel rijp zal worden.

En zo zal het u duidelijk moeten zijn, dat u alles aan een onderzoek zult moeten onderwerpen wat u van buitenaf wordt verteld, dat u zich niet slechts clichématig vasthoudt aan de gebruiken uit vroege kindertijd en dus mee overneemt in uw volwassen leeftijd, integendeel dat u over alles zult moeten nadenken, zodra u daar verstandelijk toe in staat bent, wat echter niet wil zeggen dat uw verstand alleen voldoende is om over waarheid of onwaarheid te beslissen. Maar u zou eens bedacht moeten zijn op de waarde van datgene wat zich als aanwendsel in u heeft vastgezet en zelf nu eerst een standpunt daar over innemen. U moet geen genoegen nemen met lege woorden of dode handelingen, die pas levend worden wanneer het hart erbij betrokken is.

Dan pas leeft u uw leven bewust, dan pas zullen uit een vraag steeds nieuwe vragen voortkomen, dan pas zal het weten levend worden, dat u ook mechanisch tot u nam, en dan pas kunt u van een vooruitgang spreken, zodra u van goede wil bent. U zult u zelf het leven moeten bezorgen, het hart moet overal aan deelhebben en elke vorm of alle dode woorden zult u moeten verafschuwen. Dan zal uw leven geen mislukking zijn, dan zult u op het eind een succes hebben te boeken, u zult helemaal rijp geworden zijn en uw ziel zal winst hebben behaald voor de eeuwigheid.

Amen